Znaczenie emigracji w życiu św. Pawła, a dziś.

Tars, w którym urodził się św. Paweł to dzisiejsze miasto Tarsus w południowej Turcji. Położone jest na Nizinie Cylicyjskiej. Jak podają źródła historyczne, ta starożytna osada Cylicyjska przechodziła „z rąk do rąk". Najpierw panowali tam Asyryjczycy, później Persowie, następnie Macedończycy, Rzymianie, Ormianie, Mamelukowie, Osmanie (Turcy). Św. Paweł, zwany również Pawłem z Tarsu wychowany został w żydowskiej diasporze..

Diaspora - słowo pochodzenia greckiego. Oznacza ono rozproszenie członków danego narodu wśród innych narodów lub też wyznawców danej religii wśród wyznawców innej. Nazywa się tak również społeczność rozproszonych osób. Wspólne cechy diaspor to:

1. przenoszenie się z pierwotnej ojczyzny na nowy obszar lub wiele obszarów

2. wspólna pamięć ojczyzny wszystkich członków diaspory

3. pielęgnowana, mimo upływu czasu i przestrzennego rozproszenia tożsamoć etniczna

4. poczucie solidarnoci członków diaspory

5. pewne napięcia w relacjach z ludnocią krajów zamieszkania

6. możliwoć wniesienia cennego wkładu kulturowego w społecznoci krajów zamieszkania

W szczególności tak określani są Żydzi mieszkający poza Izraelem i Ormianie, mieszkający poza Armenią (zob. galut), jak również Grecy. Paweł zwany również Szawłem, Saulem czy Szaulem był Żydem, synem ortodoksyjnych Żydów z pokolenia Beniamina i obywateli rzymskich. Jego ojciec był faryzeuszem. Według Hieronima ze Strydonu rodzice Pawła pochodzili z Giskali w Galilei. Tak więc już w pierwszym aspekcie życia św. Pawła występuje związek z emigracją.

Emigracja - wyjeżdżanie ludnoci z jednego państwa do drugiego. Jej przyczyny mogą być polityczne, ekonomiczne lub religijne. W 2007r. emigracja wyniosła ok. 2 270 000 osób, w tym ok. 1 925 000 do krajów Europy. Największym powodzeniem cieszyła się Wielka Brytania (690 tys.) i Niemcy (490 tys.).